Een stil avondvallen

Zwijgzaam ligt wat laatste regen
op het natte groen.
De maan licht het net wat aan.

Waar het even later wordt als toen,
waar ik waarneem en kan staan,
zitten mezen op een tak wat licht te lonken,
tot het opvalt in het heldre zwart.

 

Dit bericht werd geplaatst in Tobe's Gedichten. Bookmark de permalink .

2 reacties op Een stil avondvallen

  1. lloes zegt:

    Mooi!
    Ik heb er gelijk een heel prettig, rustig beeld bij🙂

  2. Evelien Nijntjes zegt:

    I want to be there …. Prachtig neergezet

Reacties zijn gesloten.