De ober, het oor en het spoor van de vrouw

Ober, zei zij,
ik kom even naast u
zitten hoor.

De andere tafels zitten vol
mijn koffer is wat zwaar

vertraagd geraakt
bij het volgen van mijn spoor.

Na haar bijna-laatste slokje
proefde zij verrast ineens een oor.

Met nog een tweede kopje
rond een laatste slokje
en een volgend ook
zaten ze daar, stilaan,
blikkend, ogend, reikend,
and they still wanted more.

Gehoor gevend
sprekend wat zij zag
ging ze waar ze liep
tot daar, in middernacht, tot nu.

Het was haar spoor geweest, haar reis,
immers en nu de tijd was heengegaan
en omgevlogen tot de morgen stond
haar zachtjes wakkerriep.

Haar kuste
en haar nieuwe oren schiep.

Dit bericht werd geplaatst in Tobe's Gedichten. Bookmark de permalink .

2 reacties op De ober, het oor en het spoor van de vrouw

  1. joke van der pad zegt:

    Tobe,
    Mooi!
    Nog een Joke (vanderpad)

Reacties zijn gesloten.