Buiten kijken en binnenbuurten

Vanmorgen werd ik wakker met geen idee over welke dag het was. Pas iets later, toen ik me de dag heel bewust begon af te vragen, viel zaterdag mij in.Op een weekenddag doe ik meestal de gordijnen eerder open, of ik laat ze juist langer dicht. Al naar gelang waar ik die dag dan zin in heb. En vandaag had ik ze bewust dichtgehouden met als gevolg dat het nog even schemerig in mij bleef.

Ontbijt. Ik kijk uit het raam. Stil buiten. Ik denk aan mijn buurt en de tuinen in de straat, hoe sommige buren de hunne doen, of het niet doen. Of hoe andere buren er twee rode auto’s in neer zetten, of uitsluitend heide of kinderfietsen of hoe ze hun tuin eigen maken of namaken.

Of neem Piet en Nel, die vaak op andere gedachten hinken, of op die van elkaar. Ik loop wel eens bij ze aan. We maken graag een praatje, vaak over de heg. Als we elkaar gegroet hebben, komt het hinken op gedachten al snel tevoorschijn. Zoals wel of niet hun haar – of juist die dag de heg knippen. Wie knipt wàt, de heg, of haar, Nel? Of hem, Piet. Mogelijkheden te over. Piet zegt over Nel: ‘Ja ze wil het wel, maar ze weet het niet’. Nel op haar beurt zegt het andersom. En daar sta ik dan, kom er maar eens om.

Komaan, ‘tijdloze tijd’ nu Tobe! Met een wandeling het bos in. Lekker buiten buurten met de bomen. Zuurstof inademen. De bomen zien in hun verscheidenheid, geaardheid en hun ware natuur. Daarna ga ik de buurt hier eens doorlopen, schat ik zo in. Het is altijd wel spannend, ontmoetingen met buurtgenoten. Vooral met dit typische herfstlicht dat langs de bomen en door mijn oogharen meegluurt.

Dit bericht werd geplaatst in Tobe's Columns. Bookmark de permalink .

3 reacties op Buiten kijken en binnenbuurten

  1. daisyfee zegt:

    Heb je een fijne dag gehad?
    Groet van d!

  2. joke alink- van der pad zegt:

    Dag Tobe,

    Het leven via jouw waarnemingen is zo mooi!! Dankjewel!
    Hartelijke groet,
    Joke

Reacties zijn gesloten.