Kijken met je ogen dicht of open

Wat doe je als je midden in een dagdroom zit en de bel gaat? Ik besloot te kijken. Onderweg, onder het lopen naar de deur dacht ik nog: ‘Je weet maar nooit, wie weet voegt het iets toe’. Daar stond de drieling van Bocht op de stoep, Berthe, Beikje en Benke.

‘Dag meneer Tobe, wilt u misschien in onze kijkdoos kijken’, vroeg Beikje met een heldere oogopslag.
‘Is het een verrassing of iets dat ik goed ken?’, wilde ik weten want de vorige maand waren ze ook met een kijkdoos langs geweest. Toen was het een bloemenwinkeltje van een uitgeknipte catalogus met bloembollen en dahliasoorten.

‘Het is zeker een verrassing’, sprak Benke wat geheimzinnig. ‘Eentje die u niet makkelijk zult vergeten’.
Op de laatste lettergreep van een meerlettergrepig woord intoneerde ze steeds iets omhoog, waardoor het dan net leek of er raampjes opengingen.

Berthe vulde aan: ‘En het kost u bijna niks, voor maar vijftig cent mag u net zo lang kijken tot uw ogen zich vanzelf sluiten’.
Dat liet ik mij niet nog eens zeggen en betaalde vijftig cent.

Beikje hield de schoenendoos voor mijn gezicht. Van mijn handen maakte ik een kijkertje en met mijn rechteroog keek ik in de doos.

Een verrassing, inderdaad! Alles wat ik zag was een lege ruimte met vier gekleurde speldenkussentjes op een lapje in het midden. Dat bleken meditatiekussens waarop je kon zitten in een zelfgekozen element: vuur, water, aarde of lucht. Ik bleef kijken, want mijn ogen wilden nog niet dicht. Voor hetzelfde geld zag ik het toen: de leegte werd een ruimte.

‘Dag!’ zwaaide de Bochtdrieling. Daar gingen ze naar de buren en de volgende buren en zo verder. Nu ik mijn ogen nog eens sluit, zie ik weer het kijken en de doos voor me. Mijn gedachten lijken wel kussens van primaire kleuren in een witte, lege ruimte.

.

Deze column verscheen in TREF Magazine #1 van januari 2012. Eerder verscheen in het 0-nummer de column ‘Later voor je het weet’, in november 2011.

Dit bericht werd geplaatst in Tobe's Columns en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Kijken met je ogen dicht of open

  1. Bea zegt:

    Whauw… en das alles wat ik wil zeggen…*zegt genoeg toch?*
    Vrolijk groetje Bea.

  2. DitisOokzo zegt:

    Wat een prachtig verhaal.
    “Voor hetzelfde geld zag ik het toen: de leegte werd een ruimte.”
    Dat vind ik mijn lievelingszin. Als ik naar die zin kijk en luister wat ik zeg als ik het hardop aan mezelf voorlees, dan voel ik mezelf opstijgen. Niet echt natuurlijk, maar in gedachte. Alles wat Tobe schrijft lijkt een dagdroom, één die het is of één die er eentje wil zijn.
    En bovenal vult het leegte die er eigenlijk niet was, zie ik nu in.

  3. Theo Hoek zegt:

    3 meisjes, 4 meditatiekussentjes, 5 complimentjes: 2 voor de schrijver, 2 voor de illustrator, 2 voor de kleurator en 1 eraf voor de numerator.
    Theo

  4. De vier elementen!
    De tekening is om verliefd op te worden.
    Dank je hartelijk voor het lees- en kijkplezier!
    Joke

  5. Sabine zegt:

    Een koesterverhaaltje!

  6. cornutus zegt:

    Wat kan het leven toch verrassend eenvoudig zijn!

Reacties zijn gesloten.