Het dekken van een tafel op het blote oog

Het dekken van een tafel
op het blote oog,
daar lag ze.

Ze keek ook alsof ze huilde
maar dat leek maar zo.
Zo was het immers gewoon.
Het was haar manier om
om te gaan met plezier,
met de lichtheid en de aard
van de dingen.

 

Dit bericht werd geplaatst in Tobe's Gedichten. Bookmark de permalink .

2 reacties op Het dekken van een tafel op het blote oog

  1. Bea zegt:

    Je blijft een tovernaar van woorden , mooie woorden….

    Groetjes Bea.

  2. cornutus zegt:

    Vooral deze vind ik mooi:
    “Het was haar manier om
    om te gaan met plezier,”

Reacties zijn gesloten.