Het onderste uit de kan van de lente

De begindatum van de lente valt niet altijd op de eenentwintigste van de maand, zoals vaak wordt gedacht.  Nee, 20 maart en dat is precies vandaag, het vroegste begin van de lente sinds 1896, volgens de astronomische kalender.

Vanmorgen stond de zon al om 6.14 precies boven de evenaar*). Gelijk op die tijd viel de lente in. Ik wilde wel jubelen en dat deed ik gelijk. En drie keer voegde ik de daad bij het woord ‘jubelen’. Prachtig hoor. Lekker in pyjama op mijn slaapkamerknopstoel, met mijn blote voeten nog, op het zeil. Misschien wilde ik niet te laat zijn? Of wilde ik het onderste uit de kan van de lente?

Ik dacht en schreef ineens op een stapeltje gespaarde groene kassabonnen van het tuincentrum van Ries, de broer van Gosse, steeds maar weer hoezeer ik het onderste uit de kan van de lente…. welaan, lees zelf en misschien doe je er je lentevoordeel mee op:

– Het onderste uit de kan van de lente. Er met je zintuigen middenin waarnemen. En het is nog maar net begonnen.

– Het onderste uit de kan van de lente. Insnuiven.

Het onderste uit de kan van de lente. Uitbundig een nieuwe muzieknoot, -soort of -instrument leren kennen.

– Het onderste uit de kan van de lente. Niet alles op papiertjes schrijven, ook dromen in gedachten houden en ze dan weer gewoon vergeten.

– Het onderste uit de kan van de lente. Onthand staan, zonder sigarendoos, bierviltje of postzegelrandvel. Kijk omhoog. In de hemel is het ook.

– Het onderste uit de kan van de lente. Een lippen- of een viltstift en een mooi oud telefoonboek. Het juiste licht en drie woorden. 

– Het onderste uit de kan van de lente. Om mee te beginnen: een zucht. Dan een lied, na een minuut stilte een buiging voor de oude en de aanstaande – vogelechtparen en hun weergaloze nesten.

– Het onderste uit de kan van de lente. Leegte in de kan omarmen. De ruimte onder de armen verdelen met vers brood, melk, eieren en spelen.

– Het onderste uit de kan van de lente. Als er één schaap over – 

Toen verschoof mijn stoel en piepte er iets. Het was geen lam voor wol, geen muis voor kaas, geen vogel voor een partner of een moertje uit de pendule. Het was de stoel zelf. Werk aan de winkel dus. Gelukkig heb ik die aan huis. Zonder winkelbel en personeel. Ik schater het uit, nu ik er weer aan denk.

Maar toch, nog even onder ons… Het onderste uit de kan… ik kan nog wel uren doorgaan. Een zin om paraat te hebben de komende weken. En voel je je geroepen? Roep terug met je eigen Het-Onderste-Uit-De-Kan-Van-De-Lente-zin! Een nobel lente-begin. Het kàn, jouw lente-kan-zin. Roep!

*) Bron: Astronomische lente begonnen, KNMI 
Dit bericht werd geplaatst in Tobe's Columns en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Het onderste uit de kan van de lente

  1. cornutus zegt:

    Het onderste uit de kan: weer met opgeheven hoofd in de zon ’s morgens naar het werk fietsen. (Ik heb namelijk geen winkel aan huis.)

Reacties zijn gesloten.