Gedachten oktober 2011

31 oktober 2011

Ik bespeur ergens een oude mug, maar waar? Of zijn het er soms meer? De ene keer hier, de andere keer daar. Of in de gang. Ik had gedacht dat het met ze gedaan was, maar nee. Blazen dus weer. En citroenen persen. Pas op, gelukkig voor mij, niet voor hen, weet ik waar ze overal zitten, zoals in de plantengieter, wat eierdopjes en in m’ n ouwe jas.

30 oktober 2011

Zit ik in gedachten, kijk ik uit het raam. Wie zie ik lopen? Gosse, de middelste zoon van Gea Godspeer. Wie kent hem niet hier, Gosse Godspeer, hij draagt een geit aan een touw en aan de andere kant een paard. Ik ben onmiddellijk in een weiland met geurig groen gras nu ik er aan denk. Als ik niet in het weiland was met het paard, de geit, Gosse en mijn gedachten, dan zat ik nog in Spanje met Ria van der Valk. Ik begon mij net af te vragen of Billy nog bruin en braaf aan haar arm meeloopt. Maar dat kan nu wachten.

29 oktober 2011

‘Dag dag!’ zei de dag die mij groette. Al was het groeten er eerder dan ik zelf, maar ik glimlach altijd even. Ook als ik slecht of typisch gedroomd heb. Glimlachen opent alles: de zin in de dag, in het ontbijt, in avonturen, kijken… verhalen en ook in mezelf. Net als nu.
Kijk, ik zeg nu wel dat ik wakker ben, maar wie zegt mij dat ik nu niet slaap? Of wel? Of wakend droom? Ach ja, gedachten. Hier ga ik vast en zeker nog eens verder over nadenken. Tussen nacht- en dagbewustzijn en andersom.

Ergens ben ik blij dat ik een weinig-slaap-nodig-slaper ben. Wel diep. Kort en diep dus, als een dove kwartel, die niet hoort als er een kanon zou worden afgeschoten. Daarnaast maken mijn hersens wel regelmatig overuren wanneer ik weer zoveel gedachten heb. Trouwens mijn brein gaat ook het laatst slapen, wanneer mijn voeten, mijn handen, mijn benen en mijn armen al vertrokken zijn uit mijn waakbewustzijn.

Nu ik aan thee denk, gaan mijn gedachten naar de ketel die ik aandacht schenk met water.

28 november 2011

Morgen heb ik een gesprek over het oppassen van een poes. Die buurman zegt vaak aan het eind van zinnen: ‘enfin’. Ben benieuwd. Hij draait zich op ‘fin’ altijd een stukje van je af… met zijn hoofd wat scheef of hij een vraagt stelt. Maar doet het niet. We zullen het zien. Misschien geef ik hem een hand, mijn steunende gedachten en een blik van ‘waag het niet’ als hij ‘enfin’ zegt. Ik denk eerder dat ik hem toelach.

Sommige dingen gaan ’s avonds hetzelfde als de avonden hiervoor. Andere dingen gaan anders, zoals vanavond mijn kopje niet afwassen. Zoals Oom Dorus altijd tegen mijn ouders zei als ze hun gedachten hierover bespraken: ‘Morgen is er weer een dag’.

Ik hoorde vandaag, zonder dat iemand mijn zang hoorde, dat ik een mooie stem zou hebben. Mijn gedachten gingen gelijk naar mijn verleden.

Zie een beeld waar ik geen zin in heb verder te kijken en toch laat het me niet los: voetbal. Je denkt aan Cruijf en je ziet de gymleraar. En daarbij, in het doel staan als kind en daar een cijfer voor krijgen.

Soms zo ’s avonds op de divan ga ik dagdromen. Dan weer mijmeren of neuriën. Nu komen er zoveel gedachten tussen, dat ik geschiedenis maak.

Warme chocolademelk met likkoekjes. Mooi. ‘Die Tobe toch’, hoor ik in gedachten mijn moeder zeggen. Ze zegt het niet, ze zingt het in variaties op haar thema.

27 november 2011

Waar het humor betreft moet je sommige gedachten aan je ontbijt over het meten met twee maten, zoals een rolmaat en een duimstok, zeker wel eens met een korreltje zout gegeten hebben.

26  oktober 2011

Wie tikte daar tegen het raam? De ring van de buurvrouw? Nel van Piet? Piet van Nel? Nee die niet. Wat wel? Een roodborstje, uitgerekend.

De een z’n weg, is voor de ander puur zijn gedachte, soms over de weg of over gewoon echt weg.

Flarden van gedachten van gisteren, kwamen net om dezelfde tijd weer langs. Toevallig of niet. Ze gingen over stoofperen. Als je stoofperen kiest en serveert voor een etentje, heb je gelijk je toetje. Slim bezig!

24 oktober 2011

Kinderen aan de deur met een kijkdoos. Ik dacht eerst dat er niks in zat. Toen bleek het een meditatieruimte te zijn. Kijken kostte 0,50 ct.  Ik kijk voor dat geld, en voor hun vraag of ik wil kijken, in de leegte. Dan zie ik het: een ruimte!
Nu ik nu mijn ogen sluit, zie ik de kinderkijkdoos nog voor me, achter mijn ogen.

De buurvrouw fietste langs. Zwaait. Zeker een boodschap doen en daarna de kinderen van school halen. Mijn gedachten fietsten 300 meter mee.

23 oktober 2011

Soms stel ik een vraag waarbij ik het antwoord wel vermoed. Soms geef ik een antwoord om de vraag te vermijden of omdat ik een teveel bedacht antwoord al kan voorspellen. Wat ik nu op de radio hoor zijn vragen die niemand kon vermoeden, omdat ze niet gesteld werden om een antwoord te horen, maar een vraag opriepen. Na drie keer vroeg ik mij zelfs af wat de vraag ook weer was. Gelukkig kende ik het antwoord nog.

22 oktober 2011

De afwas. Altijd een feest van herkenning. Na het drogen een meditatiemoment en hardop zeggen wat je gegeten hebt en wat je gedachten waren.

20 oktober 2011

Allemaal tikjes tegen de holle wand naar de bijkeuken. Een zeker ritme. Muizen schat ik in.
Niet terugwijken. Als het muizen zijn, altijd terug tikken. Dan weten zij dat jij er bent. Soms kiezen ze dan eieren voor hun geld. Maar soms maken muizen gedachtegangen, die wij als mensen voor onmogelijk kunnen aanzien.
En dan zijn het vaak nog maar veldmuizen die langskomen om te overwinteren. Om over hun gedachtesprongen nog maar te zwijgen.
Ontbijt eerst. Hagelslag op mijn beschuit, puur. En weer hoor ik muizen, maar nu in mijn hoofd. Veel lijkt hetzelfde, maar niet op mijn beschuit. Echt niet.
Schoenen aan. Toch eerst voorzichtig controleren. Een chocolademuis zie je snel over het hoofd als je er met je gedachten niet bij bent.

19 oktober 2011

De waarheid liegt niet over haar naaktslakken. Op mijn raam gluren ze naar binnen. Ik kijk terug en denk aan naakte waarheden.

Inmiddels loop ik al drie keer naar de keuken. Ben ik daar, vergeet ik mijn doel. Waar zit ik met mijn gedachten zit? Straks vergeet ik nog om een dienblad mee te nemen voor de theepot. Oh, dat was het! Zat ik me daar, met mijn gedachten, naast een dienblad. Leeg.

Voor sommige dingen die ik vergeet heb ik echt een zwak. Voor andere loop ik echt niet warm, zoals met een dienblad naar de keuken.

18 oktober 2010

Ik zuchtte net zo diep dat ik dacht dat ik ging zingen, maar het was maar een gedachte gelukkig. Nu adem ik maar even wat diep in en uit.

De dinsdag is soms zo’n dag die zichzelf niet heeft of zichzelf niet ziet staan. Soms verbaasd met de gedachte: ‘Zijn we al weer zo ver?’ Maar vandaag niet en ze zegt: ‘Ik maak wat er van, echt’.

17 oktober 2010

Laatst tijdens een wandeling, dacht ik aan een orgaan en welke donor daarbij zou passen. Ik kwam uit bij mijn voet, die zich verstapte.

16 oktober 2011

Net dacht ik zonder het te denken, ik neem nog wat pinda’s en daar graaide mijn linkerhand in een leeg bakje. Gefopt.

Nel van Piet tikt net op het raam. Ze zwaait. Ik schrik er van, dat wel. Want waar is Piet, die zag het niet.
Ik hoop niet dat Piet verdwaald is. Want zonder Nel… Is hij Piet niet, laat staan Nel.

Maar goed. Als ik zo om me heen kijk, staat er een leeg bakje pinda’s.

Zondagavonden zijn vaak de stilste van de week. Genieten vind ik dat. De avond, de maan, het zwarte donker en daar dan diep inkijken. Als een kijkdoos met niks er in. Wie kijkt er dan? Wie ziet? Wie niet? Als er dan mensen langskomen voor een sjoelcompetitie, kaarten of een kringgesprek, ben ik opgelucht om te zeggen dat ze beter kunnen gaan.

In iedere gedachte schuilt wel een verhaal. In ieder verhaal verschuilen zich wel gedachten, ze komen en ze gaan.

Soms fluister ik op een toon tegen mezelf, zacht van ‘je mag best dit of dat’. Of ‘nu dit of dat’. Zus en zo. Soms neurie ik wat er bij.

Voetenbankje, voor de voeten. Dat trekt mij aan. Voor ik het weet gaan de voetjes van de vloer en slapen ze. Kan ik mooi even iets voor mezelf doen. In mijn gedachten las ik: ‘Ik knapte een uiltje uit mijn mond’, met grote ogen tot ik sliep.

15 oktober 2011

Op sommige momenten blijf je glimlachen bij een geluid, een beeld of een zin. Op bepaalde gedachten blijf je hinken of ben je zo snel vergeten, dat je niet eens wist dat je ze had.

Ik dacht ‘iedere muur heeft wel een spiegel in zich en iedere spiegel een muur’. En toen ik opkeek was hij weg.

14 oktober 2011

Een elegante gedachte en eervol aan je danspartner: Los uit je pols een stijldans uitvoeren in een wals en dan geleidelijk het tempo, met tegelijk het ritme vlot opvoeren tot een polka, met je ogen dicht. En daar dan niet over nadenken.

13 oktober 2011

Bij de bakker zei net een jongen tegen me dat hij me een compliment moest geven. Ik wilde net vragen van wie, toen hij het gaf. Terwijl ik dacht dat hij zou zeggen: ‘van de bakkersvrouw’, die blij keek.

12 oktober 2011

De meeste gedachten willen zich ook gewoon eerst rustig ontvouwen. Op je gemak, net als aan het begin van een sollicitatiegesprek.

11 oktober 2011

Ik had net een trefzekere interessante filosofische gedachte, maar hij verdween ineens ook weer. Zo gaat het wel vaker, zeker met gedachten.

Soms denk ik graag terug aan een soap waar ik vroeger voor thuis bleef. Nu moet ik er niet meer aan denken.

Ik dacht eerst net: ‘Wat hoor ik toch?’. Blijkt dat ik een raam boven op een kier had staan waar de wind doorheen kon blazen.

10 oktober 2011

En daar zag ik mezelf wat door een oud telefoonboek bladeren met aantekeningen over etiquette van een cursus met aardigheden in communicatie.
– De dessertlepel kan boven aan het bord, vaak is dat de laatste lepel.
– Soms eet je een nagerecht met twee handen, een lepel en een vork.
– Sommige desserts mogen best ‘toetje’ heten. Maar zeg dan niet: ‘Wat een heerlijk toetje had u!’ Om over een ‘toilet’ dat iemand draagt nog maar te zwijgen.

9 oktober 2011

Wanneer je in je gedachten het bittere in melkchocola indenkt, proef je het misschien als pure chocola op het puntje van je tong.

Bij het hakken van wortelen kan menig componist een puntje zuigen als je je stemming en je gedachten de vrije loop laat en vrij neuriet.

Als u mij niet meer hoort, ben ik in mijn gedachten verzonken met het (voor)bereiden van een of ander gerecht of raspen van kaas of wortel. Met het ene oog op het aanrecht, de andere in de pan, ben ik er helemaal bij. Mijn derde oog houd ik voor mezelf, voor mijn gedachten en voor het grotere geheel.

Waar haal ik zo een, twee en drie een tweede zeef vandaan?
Oplossing? Gevonden in het vergiet. Mijn gedachten denken ook aan alles.

8 oktober 2011

Ik zou wel eens een nieuw setje HB potloden kunnen gebruiken, zei ik tegen de kantoorboekhandelmevrouw. Ze wilde weten waar ik ze voor nodig had. Sommige antwoorden gaan niet dieper dan hun eigen niveau, hoorde ik in gedachten. Ik hield mij dus stil en glimlachte even, wetende dat andere ook weer nieuwe vragen zich op zouden kunnen laten roepen, die het daglicht liever zouden willen dragen, dan deze.

7 oktober 2011

Oja, Piet en Nel, die steeds op andere gedachten hinken. Of op die van elkaar. Als je praat met hen, meestal over een heg, voel je de twijfel er overheen. Wel of niet hun haar of hun heg en wie knipt er? Zij, Nel? Of hij, Piet. Elkaars haar? Zou kunnen. Heggen samen knippen doen ze liever niet. Daar sta ik dan toevallig wel eens bij. Eerst is er een praatje en dan komt er al snel dat hinken op gedachten. Of ik dan maar wil kiezen. Kortom twijfel alom. Piet zegt over Nel, ja ze wil het wel, maar ze weet het niet. Nel op haar beurt zegt het andersom. En daar sta je dan, kom er maar eens om.

Je kunt niet alles, laat staan jezelf laten zitten. En gedachten willen ook wel eens een hotelletje aan zee voor een resetting.

Ik was wakker geworden met geen idee welke dag het was. Pas toen ik het me heel bewust afvroeg, kwam de juiste dag in mijn gedachten.

6 oktober 2011

De wind waait zelfs onder mijn voetzolen door, de modder valt er af. Mijn veters vallen open en mijn ogen vangen de neuzen op bij wat ze denken. Zo’n wind.

5 oktober 2011

Vandaag ben ik ineens zo vol van de dag dat ik wel een reeks nieuwe kinderliedjes voor kinderen op een onbewoond eiland kan zingen, zonder me in te houden. Nu mijn moeder hier niet roept – en wij niet aan tafel hoeven – zing ik wat van haar duetten, opera’s en aria’s in mijn gedachten, gewoon op wat mooie, malle klanken rond mijn hoofd…

‘Meer is het niet. Een kip plukken’, hoorde ik net. Ik weet niet meer of het echt was, of ik het zelf was, dat het een stem was of dat ik het dacht.

De buurkinderen speelden naast het plaatsje ‘hooibergje’, in het weekend toen ze zich stierlijk verveelden. Ik vind hier nu een speld van terug. De buurkinderen vinden het hier maar wat fijn. ‘Maar Tobe’, zeggen ze als ze hier willen spelen, ‘Je bent ook zo knap’. Sommige mensen zijn trouwens knapper dan andere, of gewoon mooi. Gesprekken met zulke mensen zijn soms een lust voor het oog van de taal. Kinderen zien dat, voelen dat aan.

4 oktober 2011

Appels en peren. Ik raap er de vruchten van uit de bomen! Een volle hap, mijn ogen dicht, laat bevruchtte gedachten nu maar komen.

3 oktober 2011

Spijbelen liet ik wel uit mijn hoofd, laat staan dat ik er aan dacht. Zestig keer W.A. Mozart uitschrijven ging mij niet in mijn koude kleren zitten. Toen al zeker niet.

2 oktober 2011

Een paar van mijn gedachten liggen inmiddels heel stil naast mij, zich na te lezen.

1 oktober 2011

Net dacht ik aan rode auto’s en een brandweerwagen. Die reed ik als kind op hun kop over de vloerkleden die een weg waren. Ik claxonneerde altijd met een eenvoudig ‘tuut-tuut’-geluid, of met een oude feesttoeter. De brandweerwagen liet ik ‘toe tuu’ en ‘taa tutu’ roepen.

Auto’s en brandweerwagens konden bij mij ook sterven. Lucifershoutjes werden kruisjes en van oude hemdendozen maakte ik kisten.

Bij het wakkerworden wist ik eerst de dag niet. Toen het zaterdag bleek te zijn dacht ik ‘oude kranten?’. Dat was vorige week echter nog het geval. Dus sliep ik me vandaag wat uit.

Tobes gedachten:
November 2011
Oktober 2011
September 2011
Augustus 2011

Een reactie op Gedachten oktober 2011

  1. Ditisookzo zegt:

    Mooi van die muur en van die spiegel.
    Sommige mensen zijn je spiegel, sommigen je muur. En anderen zijn zo weer weg.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s